Baskılı bir QR kod, genişliği yaklaşık olarak taranacağı mesafenin onda biri kadar olmalı: iki metreden okunan bir afişte kod yaklaşık 20 cm, kol mesafesinden taranan bir kartvizitte ise 2–3 cm yeterli. 2 cm'nin altına inildiğinde, temiz basılmış bir kod bile sıradan telefonlarda taramayı başaramaz. Bu rehberdeki geri kalan her şey — dosya biçimi, çözünürlük, kâğıt, mürekkep — bu boyut kuralının gerçek dünyada korunmasına yöneliktir.
Onda bir kuralı
Telefon kameraları yakınlaştırabilir, ama insanlar bunu nadiren yapar. Afişin önünden geçen biri işaret etmek, dokunmak ve yoluna devam etmek ister; bunun için kodun kamera görüşünde makul bir yer kaplaması gerekir. Yaygın kullanılan kural şudur: tarama mesafesini ona bölün ve kodu en az bu genişlikte yapın.
- Kartvizit, 30–40 cm'den okunur: 3–4 cm kod
- Broşür veya menü, 40–50 cm'de tutulur: 4–5 cm
- Duvardaki A4 afiş, 1,5–2 m'den okunur: 15–20 cm
- Vitrin tabelası, 3 m'den taranır: 30 cm
- 10 m'den görünen banner veya billboard: 1 m ve üzeri
Bunlar standart değil, rahat alt sınırlardır. Kuralın önerdiğinden büyük kod hiçbir zaman kötü değildir; küçük kod ise okuyucudan yaklaşmasını ve yakınlaştırmasını ister, çoğu ise bunu denemeden vazgeçer. Mesafeyi tam ölçemediğinizde onu büyütün: insanlar afişleri, onu asan kişinin tahmin ettiğinden daha uzaktan okur.
Yakın okuma için 2 cm alt sınırı
Okuma mesafesinde sınır kural değil, kodun kendi yapısıdır. QR kod, modül adı verilen küçük karelerden oluşan bir ızgaradır ve kısa bir web adresi taşıyan kod genellikle enine 25–30 modül içerir. Toplam genişlik 2 cm olduğunda her modül bir milimetrenin altında kalır — bu, ev ve ofis yazıcılarının sınırıdır ve kâğıt dokusu, mürekkep yayılması ile kamera gürültüsü komşu kareleri birbirine bulanıklaştırmaya başlar.
Bu yüzden yakından taranan her şey için — etiket, rozet, kartvizit, ambalaj — 2 cm mantıklı bir alt sınırdır. İki uyarı gelir. Birincisi, daha fazla veri taşıyan kod daha yoğundur ve daha fazla yere ihtiyaç duyar; 2 cm'yi kısa bir bağlantı için alt sınır olarak görün, kalabalık kodlarda daha büyüğe geçin. İkincisi, alana sığışan kod sahada çoğu zaman başarısız olur; oysa bol paylı kod, kâğıt, mürekkep ve ışık değişse de çalışmaya devam eder. Şüphedeyseniz büyüğünü basın; bir santimetrenin maliyeti, kimsenin tarayamadığı bir kodun maliyetinden neredeyse her zaman düşüktür.
Bir kodu neden daha fazla yere ihtiyaç duyar
Üç şey, bir QR kodunun ne kadar yoğun olduğunu ve dolayısıyla ne kadar büyük basılması gerektiğini belirler.
Veri miktarı. Her ek karakter ızgaraya modül ekler. Kısa bir adres için kod küçük ve iri kalır; izleme parametreleriyle dolu uzun bir URL'ye sıkıştırılmış kod ise ince taneli ve kırılgan olur. Kodunuz kalabalık görünüyorsa önce hedef bağlantıyı kısaltın — bu, eldeki en ucuz boyut küçültmedir.
Hata düzeltme düzeyi. QR kodlar hasara dayanıklıdır çünkü desenin bir kısmı yedek olarak tekrarlanır. Dört düzey, kodun kabaca yüzde 7, 15, 25 veya 30'unu kurtarabilir; yüksek düzeyler daha fazla modül sıkıştırır. Çoğu baskı işi için orta düzey iyi bir dengedir; en yüksek düzeyi, çizilecek veya yere konacak, logosuyla kısmen kapanacak kodlara saklayın.
Sessiz bölge. QR belirtimi, kodun çevresinde boş bir kenar boşluğu ister — genellikle dört modül genişliğinde olduğu söylenir. Bu boşluk, kameranın desenin kenarlarını bulmasına yardım eder. Asla içine girmeyin, arkasına fotoğraf koymayın ve katlamanın üzerinden geçirmeyin.
Vektör mü raster mi: SVG, PDF ve PNG
Kodu nasıl dışa aktardığınız, ne kadar büyük bastığınız kadar önemlidir.
Vektör biçimler — SVG ve PDF — kodu pikseller yerine şekiller olarak tanımlar; aynı dosya, 2 cm'lik etikette de bir metrelik banner'da da net basılır. Baskıhaneye giden her şey için isteyeceğiniz biçim budur. QRCodeMax.Vip gibi bir üretici, PNG'nin yanında SVG ve PDF indirmesi de sunar; baskı için vektör dosya daha güvenli varsayılandır.
PNG ise raster bir biçimdir: sabit bir piksel ızgarası. Ekranda iyi çalışır ve dosyada son boyut için yeterli piksel varsa baskıda da sorun çıkarmaz. Sorun, küçük bir PNG büyütüldüğünde başlar — modül kenarları yumuşar ve bulanıklaşır; tarayıcının onları en net görmesi gereken yerde.
Kaç piksel gerekir?
Baskı genellikle inç başına yaklaşık 300 nokta ile yapılır; pratik kural şudur: gereken piksel ≈ santimetre cinsinden genişlik × 118. 3 cm'lik bir kod yaklaşık 355 piksel genişliğinde bir PNG ister; 10 cm'lik kod ise 1.180 civarı. Şüphedeyseniz sunulan en büyük boyutu dışa aktarın ya da SVG'ye geçin ve dert etmeyi bırakın.
Bir uyarı daha: kodun ekran görüntüsünü almayın ve baskıdan önce görüntü sıkıştıran bir mesajlaşma uygulamasından göndermeyin. Yeniden sıkıştırma, modül kenarlarını bulanıklaştırır.
Parlak kâğıt, eğri yüzeyler ve diğer engeller
İyi boyutlandırılmış kodların başarısız olduğu yer, gerçek dünyadaki yüzeylerdir.
Parlaklık. Sıvamalı ve parlak kaplamalar ışığı doğrudan kameraya yansıtır ve desenin bir kısmını yıkar. Mat veya kaplamasız kâğıt daha güvenilir taranır. Yüzey mutlaka parlak olacaksa provayı, ürünün asıl duracağı ışık altında test edin — spot ışığı altında parlamalar, çalışan bir kodu işlevsiz hâle getirebilir.
Eğrilik. Kutu, şişe ve bardaklarda kodu, mevcut en düz alanda tutun; yırtıklardan, dikişlerden ve kabın omuz hattından uzakta. Dar bir eğriye sarılan desen modül biçimlerini bozar ve kameraya olan etkili mesafeyi değiştirir. Kuralın önerdiğinden büyük bastırın ve düz bir maket üzerinde değil, gerçek kap üzerinde test edin.
Doku. Kumaş, ahşap, oluklu mukavva ve pürüzlü plastik ince ayrıntıyı parçalar. Daha büyük boyut, daha düşük yoğunluklu kod ve daha yüksek hata düzeltme düzeyi kullanın.
Mürekkep, kâğıt ve kontrast
Tarayıcılar renk değil, kontrast okur. Güvenli desen, açık zemin üzerine koyu modüllerdir; baskıda siyah-beyaz en güvenilir ikilidir.
Ters kodlar — koyu zemin üzerine açık modüller — test edebileceksenizden emin olmadan kaçınılması gereken seçenektir; çünkü bazı tarama yazılımları koyu-açık düzeni bekler ve kilitlenemez. Renkli tasarımlarda kuralı basit tutun: koyu renk, zeminden belirgin biçimde koyu olmalı. Beyaz üzerinde sol pasteller, pembe üzerinde kırmızı ve benzeri düşük kontrastlı eşleşmeler ekranda iyi görünse bile başarısız olur.
Kodu katlamalardan, zımbalama çizgilerinden ve kesim hatlarından uzak tutun; sessiz bölgeye fotoğraf basmak yerine boş bırakın. Daha kalın kâğıt da dolaylı olarak yardım eder: ince kâğıt kıvrılır ve kıvrılan bir etiket, tarama sırasında açı ile mesafeyi değiştirir.
Tam baskıdan önce prova testi yapın
Ekranda kusursuz görünen bir tasarım kâğıtta başarısız olabilir; dürüst tek test, basılı testtir.
Son boyutta, son malzeme üzerinde ve son kaplamayla tek bir prova basın — parlak bir etiketin yerine ofis kâğıdına lazer çıktı geçmeyin. Sonra:
- Farklı telefonlarla, eski modeller dahil, tarayın; kameralar sandığınızdan fazla farklıdır.
- Hem telefonun yerleşik kamerasını hem de ayrı bir tarayıcı uygulamasını deneyin.
- Gerçek ışıkta test edin: parlak gündüz ışığı, loş iç ışık ve ürünün gerçekten karşılaşacağı spot ışığı veya pencere parlaması altında.
- Gerçek okuma mesafesinden ve insanın doğal yapacağı gibi hafif açılı tarayın.
- Kodun doğru hedefi açtığını doğrulayın. Taranan ama yavaş veya bozuk sayfaya giden kod başka bir başarısızlıktır; hiçbir boyut onu düzeltmez.
Herhangi bir tarama başarısız olursa ekranda oynama isteğine direnin. Boyutu artırın, kodu sadeleştirin ya da kaplamayı değiştirin, yeni bir prova basın ve yeniden test edin. Bir prova turu bir yarım gün tutar; mahrolmuş bir baskı çok daha pahalıya gelir.
Kısa sürüm
Kodu mesafeye göre boyutlandırın — yaklaşık onda biri, yakın okuma için 2 cm alt sınırıyla. SVG veya PDF olarak dışa aktarın ya da baskı çözünürlüğüne yetecek kadar büyük bir PNG kullanın. Güçlü koyu-açık kontrastı koruyun, sessiz bölgeye saygı gösterin ve parlaklık, eğrilik, doku için ek pay bırakın. Sonra tek bir prova basın ve baskıya girmeden gerçek telefonlarla tarayın.